Mike Caveney Wonders & The Conference Illusions

Autor: Mike Caveney

Mike Caveney Wonders
Format: 9 × 11,5 cala
456 stron, druk w pełnym kolorze na grubym, matowym papierze artystycznym
570 fotografii
Przedmowa: Mac King
Zadrukowane wyklejki z wklejoną barwną ilustracją frontyspisową
Tłoczenie folią w trzech kolorach na okładce

The Conference Illusions
Format: 9 × 11,5 cala
256 stron, druk w pełnym kolorze na grubym, matowym papierze artystycznym
330 fotografii
Przedmowa: Jim Steinmeyer
Zadrukowane wyklejki
Tłoczenie folią w dwóch kolorach na okładce

Obie książki umieszczono w dopasowanym graficznie wspólnym etui z tłoczeniem folią na boku. Książki wraz z etui są dostarczane w kartonowym pudełku wysyłkowym z indywidualnym nadrukiem. Sprzedawane wyłącznie jako zestaw. Wydane w 2013 roku.

Mike Caveney pracował nad tymi książkami przez pięć lat. Dokumentują one praktycznie wszystko, co prezentował w swojej karierze. Zaczynając, nie przypuszczał, że efekt końcowy wypełni około 700 stron w dwóch tomach. Jako wieloletni kolekcjoner książek, świadomy, że będzie to jego spuścizna, chciał stworzyć wydanie tak piękne, jak tylko potrafi. Gotowe książki spełniły wszystkie jego oczekiwania.

Caveney wiedział, że potrafi opisać metody, teorię, historię i zabawne anegdoty związane z każdą rutyną. Wiedział też, że problemem będzie ich zilustrowanie. Z pomocą przyszedł długoletni przyjaciel Bill Taylor, hollywoodzki specjalista od efektów specjalnych. Zamienił piwnicę Caveneya w studio fotograficzne i przez czternaście miesięcy wspólnie robili zdjęcia. Wiele setek trafiło do książek. Zdaniem Caveneya to najbardziej przejrzyste fotografie instruktażowe, jakie widział w publikacji o iluzji. Pełnokolorowy druk obu tomów pozwala dostrzec każdy najdrobniejszy szczegół.

Tom I, Mike Caveney Wonders, zawiera wszystkie rutyny od czasów, gdy autor jako nastoletni iluzjonista należał do Long Beach Mystics, po jego późniejszy program z numerami Magic Paper, The Bow & Arrow i Scissors, Coat, Silverware & Chicken. To więcej niż zbiór instrukcji: Caveney opisuje proces twórczy stojący za każdą rutyną. W przypadku Magic Paper, czyli darcia, scalania i ożywiania papieru toaletowego, wyjaśnia wszystkie pięć stosowanych metod. Tłumaczy, dlaczego wcześniejsze rozwiązania kolejno ustępowały nowym i czemu przy piątym pozostał przez niemal trzydzieści lat. Chce nauczyć czytelników tworzenia własnych oryginalnych rutyn i zachęcić ich do tego. Spis treści pokazuje różnorodność materiału.

Spis treści
Przedmowa 11
Wprowadzenie 15
Słowo wstępne 19
The Long Beach Mystics 23
Giant Thimble Production 23
The Substitution Barrel 35
Trade Show Act 43
Amazing Mechanical Merlin 44
Split Deck 49
Crystal Card Catch 50
Anverdi Key Chest 53
Jumping Straw 57
The Nailed Card 61
The Benson Plunger 67
Two, One, None 83
Coin Vanish 89
Our Own Worst Enemy 94
Money Machine 99
Impromptu Linking Coat Hangers 109
Linking Coat Hangers 117
Lubor Die 127
Lie Detector 135
Halloween Card Stab 141
The Phome Book 151
Idiot Rings 159
The Powers of Darkness 171
Impromptu Powers of Darkness 187
Serious Laughter 195
Chinese Pipes 201
Nind Reading 209
Ten Dollar Bill Trick 219
Bill in Cigar 239
3-Arm Juggling 269
Coffee Juggling 281
Magic Paper 297
Bow & Arrow 345
Scissors, Coat, Silverware & Chicken 373
Billy's Chicken Trick 417
The Chicken Chronicles 423
Mastering the Ceremonies 439

Tom II, The Conference Illusions, jest zupełnie innym rodzajem książki. Przez dwadzieścia dwa lata Mike Caveney odtwarzał dawno zapomniane triki i iluzje na Los Angeles Conference on Magic History. Każdy z nich stawiał przed nim inne wyzwania. Czasem dysponował oryginalnym aparatem należącym niegdyś do Howarda Thurstona lub Charlesa Cartera, innym razem wyposażenie trzeba było wykonać od podstaw. Książka dokumentuje badania nad historią iluzji i pierwotnymi rutynami, próby udoskonalenia mechaniki, ponowne przemyślenie prezentacji oraz opracowanie rutyny dla współczesnej publiczności. Po premierze na konferencji historycznej część efektów pokazano dziesiątki razy zwykłej publiczności w Magic Castle. Okazały się bardzo skuteczne nawet sto i więcej lat po powstaniu. Każdy rozdział zawiera dawne fotografie i plakaty ze zbiorów Egyptian Hall Museum, zdjęcia zza kulis oraz ujęcia z występów. Niewielu czytelników włączy te iluzje do własnego programu, ale studiowanie pomysłów największych twórców złotego wieku sztuki iluzji może wiele nauczyć.

Spis treści
Przedmowa 9
Wprowadzenie 13
Złoty wiek sztuki iluzji 15
1993 Dante's Sawing a Lady in Half 27
1999 Selbit's Bricks 43
1999 Through the Eye of a Needle 55
2001 The Million Dollar Mystery 69
2003 OH! Chair 101
2005 Del Adelphia Egg Bag 123
2007 The Astral Hand 165
2009 The Drum That Can't Be Beaten 181
2009 Well I'm! 193
2011 The Orson Welles Act 221
2013 The Spirit Cabinet 247

„To najlepszy zestaw książek, jaki kiedykolwiek miałem. To najlepsza rzecz związana z iluzją, jaką kiedykolwiek posiadałem. Prawdziwa okazja i lektura obowiązkowa.”
Steve Bryant, Little Egypt

„Twoje książki dotarły dzisiaj i nie mogę ich odłożyć! Potrafię je opisać tylko jako czyste piękno.”
Al Rudge

„Jako bibliofil uwielbiam książki, po których widać, jak bardzo wydawcy zależy na materiale. Twoje książki wyznaczają nowy standard.”
Samuel Lamerson

„[Twoje książki] są wspaniałym osiągnięciem pod każdym względem. Gratuluję.”
Stephen Minch

„Nowy zestaw pana Caveneya Wonders & The Conference Illusions naprawdę zdumiewa. To sztuka iluzji w najlepszym wydaniu: znakomicie opracowany, skłaniający do myślenia materiał w po prostu zachwycającym komplecie. To jeden z tych rzadkich przypadków, gdy materiał iluzjonistyczny znacznie przewyższył moje oczekiwania. Nie potrafię dość mocno polecić tych książek. Musi je mieć każdy, kto traktuje sztukę iluzji poważnie. Kropka.”
Daniel Ulin

„Te książki przewyższają nawet twoje własne niewiarygodnie wysokie standardy. Właśnie skończyłem The Conference Illusions. Fenomenalne.”
Andy Labbie

„To jedna z najbardziej pouczających, zabawnych i przydatnych książek o iluzji, jakie czytałem, a było ich niemało. Zawarte tu rady i spostrzeżenia są cenne dla każdego, kto gdziekolwiek prezentuje jakikolwiek rodzaj iluzji, nawet sporadycznie. Przekazano je bez zadęcia, zgodnie z pogodnym humorem całej książki. Publikacje iluzjonistyczne nie słyną z humoru wywołującego głośny śmiech, a jednak podczas lektury nie raz śmiałem się na głos. Gratuluję więc napisania klasycznej książki: nie tylko opowieści o twojej drodze przez iluzję i spotkanych ludziach, nie tylko zapisu prób doskonalenia wykonywanych trików, lecz także inspiracji do ulepszania samej iluzji, którą tak kochasz — być może nawet do uczynienia z niej sztuki.”
Matt Field

„Spędziłem pół dnia z twoimi nowymi książkami. Powiem wprost: stworzyłeś coś wspaniałego. Myśl, umiejętności, dobry gust i radość promieniujące z twojej pracy są niemal namacalne.”
David Regal

„Znakomite pod każdym względem treści i wykonania. Gratuluję fenomenalnej pracy. Dobrą wiadomość przekazałem już na Twitterze i Facebooku.”
Paul Daniels

„Dziś rano w drodze do pracy odebrałem książki ze skrytki pocztowej. Jest już druga, a ja przez cały dzień nie zrobiłem nic pożytecznego. Jeśli szef się dowie i zdenerwuje, dam mu twój numer.”
Bill Mullins

„Początkowo cena mnie zatrzymała, ale tylko na kilka sekund. Przypomniałem sobie, że każda książka kupiona w Mike Caveney's Magic Words była pod każdym względem wydana pierwszorzędnie. Ten zestaw osiągnął tę jakość, a potem podniósł poprzeczkę jeszcze wyżej. Niezwykła praca, Mike, naprawdę imponująca. Gratuluję!”
Lindsay Smith

„Te książki są absolutnie fantastyczne. Jaką przygodą jest poznawanie iluzji, które odtworzyłeś na konferencję w Los Angeles. Opisy i zdjęcia twojej iluzji są znakomite!”
Bruce Averbook

„Jeśli chcesz lepiej zrozumieć, jak tworzyć znakomite efekty i rutyny, musisz zdobyć nowe książki Mike'a! Niewielu ludzi na świecie rozumie sztukę iluzji tak jak Cave.”
John Carney

„Wspaniale czyta się o budowie rutyn i szczegółach składających się na każdy numer. Przejście przez całość zajmie mi dużo czasu, ale to sama radość.”
Lars-Peter Loeld

„To dwie z najpiękniej wydanych książek, jakie miałem przyjemność posiadać, nawet biorąc pod uwagę twoje inne publikacje.”
Tony Griffith

„Twoje książki są ucztą dla oczu i magią dla duszy. Tak piękne, tak doskonałe. To dzieło sztuki.”
Vanessa Vianna

„Dziękuję za wprawienie mnie w osłupienie! Twój zestaw Wonders jest fenomenalny. Po prostu piękny!”
Doug Scheer

„Stawiam te tomy obok Hoffmana, Vernona, Bakera, Germaina, Harbina, Jarretta i Steinmeyera. Nie ma w nich żadnego wciskania kitu. Jasnym językiem zapisałeś wszystko, czego potrzebuję, by zrozumieć materiał. Opowiadasz świetne historie. Rozśmieszasz mnie. Myślisz o iluzji głęboko, mądrze i dowcipnie. Książki są pełne ważnych pomysłów i przepojone głęboką miłością oraz szacunkiem do tej sztuki. Inspirują mnie.”
Teller

„Te książki zapierają dech. Wybitna praca. Nigdy wcześniej nie spotkałem się z taką jakością.”
Gerry Snow

Recenzja Erica Meada z Genii Magazine

Nie potrafię spojrzeć na te książki choćby z pozorem bezstronności. Od ponad 30 lat jestem wielbicielem, właściwie fanem, pracy Mike'a Caveneya. Mike jest też moim wieloletnim, bliskim przyjacielem, więc już na wstępie muszę odrzucić udawanie, że mógłbym ocenić te książki obiektywnie. Bez uprzedzeń mogę jednak powiedzieć to, co w świecie iluzji wiedzą wszyscy: stworzył program z pomysłowego, oryginalnego materiału, który niezawodnie doprowadza publiczność do obezwładniających napadów śmiechu, a jednocześnie skupia uwagę na tajemnicy i niemożliwym. Jego postać to głupek błogo nieświadomy własnej nieudolności, który raz po raz zadziwia, spełniając swoje niedorzeczne zapowiedzi dzięki czystemu szczęściu, magii albo połączeniu obu. Ostatecznie staje się zupełnie jasne, że człowiek na scenie grający idiotę jest najmądrzejszą osobą na sali. Uwielbiam jego program i zaliczam go do najlepszych komediowych pokazów iluzji naszych czasów.

Taki program nie powstaje łatwo ani szybko. Przez wiele lat, gdy poszczególne części układają się w całość, a występ ewoluuje, trzeba analizować, testować, doskonalić lub odrzucać mnóstwo pomysłów. Czytelnik literatury iluzjonistycznej zwykle poznaje tylko ostateczną wersję efektu, bez wzmianki o licznych etapach i decyzjach, które do niej doprowadziły. W Mike Caveney Wonders autor w pełni wyjaśnił wszystkie efekty wykonywane w swojej karierze. W wielu przypadkach pozwala również zajrzeć do swojego sposobu myślenia, pokazuje popełnione błędy oraz ciężką pracę i ciągłe rozwiązywanie problemów prowadzące do gotowego, profesjonalnego numeru. Jego trafny podtytuł brzmi: „Długi, powolny proces tworzenia iluzji dla prawdziwego świata”. Dokładnie tak.

Nie przesadzam, mówiąc, że wyjaśnia całą iluzję ze swojej kariery. Jego słynne klasyki — Bow and Arrow, Scissors, Coat, Silverware and Chicken, Three Arm Juggling, Powers of Darkness i Coffee Juggling — opisano tu ze wspaniałą szczegółowością. Jest też obszerny zbiór świetnych, mniej znanych prac, równie interesujących i nie mniej wartościowych niż kultowe rutyny, z którymi jest kojarzony. Dla przykładu: Caveney wyjaśnia cały swój program targowy sprzed 30 lat. Już w tym materiale widać sposób myślenia i dbałość o szczegóły, które staną się jego znakiem rozpoznawczym. Argumenty sprzedażowe potrzebne podczas prezentacji targowej mistrzowsko wpleciono w efekty w pomysłowy i sensowny sposób. Rekwizyty oraz ich tajna obsługa za kulisami są zorganizowane prosto, a zarazem diabelnie sprytnie — w stylu, który później ukształtuje wiele jego pomysłów i konstrukcji. Czytając o rozwoju i detalach The Nailed Card, The Money Machine, Chinese Pipes oraz Anverdi Key Box, dostrzegamy jego upodobanie do szczegółów, umiejętność znajdowania słabych punktów i możliwości ulepszeń. Rozwiązuje problemy twórczo, a jednocześnie opiera się na solidnej znajomości teorii iluzji. Powrót do najwcześniejszych prac wyjaśnia jego proces i filozofię oraz zapowiada późniejsze innowacje. Jest pouczający podobnie jak studiowanie wczesnych filmów mistrzów reżyserii, ukazujących podstawowe narzędzia i metody, z których w późniejszych dziełach korzystają bardziej kunsztownie i sprawnie.

Samo wydanie jest piękne. Właściwie są to dwa osobne tomy — drugi omówię nieco później — w eleganckim etui wykonanym specjalnie dla nich, z tłoczeniem folią pasującym do okładek. Obie książki mają wspólne elementy projektu, piękny układ, kolorowe fotografie i gustowną kolorystykę. Gruby matowy papier, subtelnie dobrane kroje pisma oraz wizualna różnorodność, która nigdy nie przeradza się w chaos, sprawiają, że trzymanie, przeglądanie, podziwianie i czytanie tych dużych tomów jest bibliofilską przyjemnością.

Choć wszystko, co Caveney wykonuje, przenika jego osobowość i styl, najbardziej znaną i charakterystyczną rutyną jest prawdopodobnie Scissors, Coat, Silverware and Chicken. Sam ten rozdział to mistrzowska lekcja „długiego, powolnego procesu tworzenia iluzji dla prawdziwego świata”. Omawiając historię i rozwój rutyny, autor poświęca 24 strony gęstego opisu samym rekwizytom, rozmaitym rozwiązaniom oraz ich mocnym i słabym stronom. Widzimy, jaki postęp następuje, gdy artysta nie zadowala się tym, że coś jest „wystarczająco dobre”. Dowiadujemy się, jak skutecznie ukryć duży ładunek za krzesłem z przejrzystym oparciem — to pomysłowe zastosowanie zasady iluzji — po czym poznajemy powód odrzucenia tej metody na rzecz lepszej. Uczymy się przygotowywać gazetę z użyciem specjalnego materiału tak, by przy rozdzieraniu wydawała określony dźwięk, i poznajemy drogę do tego odkrycia. Czytamy o specjalnie obrobionych nożyczkach, które zmieniają już znakomity trik w cud. Dostajemy pięć wersji tajnego gimmicku z ładunkiem, umożliwiającego wysypywanie dziesiątek łyżek z pożyczonego płaszcza jedną ręką. Dlaczego pięć? Pierwsze cztery działały dobrze i podczas występu zadowoliłyby niemal każdego, ale miały drobne wady usuwane w kolejnych projektach. Piąty, ostateczny gimmick jest zadziwiającym tajnym urządzeniem. Pozwala artyście wysypać 60 łyżek z kontrolowaną szybkością, następnie pojedynczo dwie duże srebrne tace, potem ciężki metalowy dzban na wodę, a na końcu wyczarować żywego kurczaka. Wszystko mieści się w jednym kompaktowym urządzeniu z ładunkiem, będącym cudem inżynierii.

Po tym krótkim opisie czytelnik może nabrać przekonania, że wykonanie takich rekwizytów na własny użytek będzie mało realne. Oczywiście ktoś gdzieś może znaleźć odpowiednich fachowców od obróbki mechanicznej, wydać potrzebne pieniądze i uzyskać działające egzemplarze wszystkich rekwizytów. I co dalej? Adaptacja materiału tak dopracowanego, tak ściśle osadzonego w scenariuszu i tak kompletnego stanowi prawdziwy problem. Po prostu nie wyobrażam sobie nikogo poza Mike'em Caveneyem wykonującego tę rutynę publicznie. Nie chodzi o to, że ktoś nie potrafiłby postępować według instrukcji, użyć scenariusza i wywołać ogromnej reakcji widzów. Rzecz w tym, że lata wykonywania i dopracowywania uczyniły z tej rutyny bezsporne arcydzieło idealnie pasujące do Mike'a Caveneya. Kiedy coś jest tak doskonałe jak Scissors, Coat, Silverware and Chicken albo inne naprawdę ikoniczne numery Caveneya, zostaje mało miejsca na osobisty wkład innego artysty. Dzieło jest skończone. Jego wykonanie nieuchronnie oznacza stawanie się wersją Mike'a Caveneya zamiast wyrażania własnej postaci i spojrzenia. Oczywiście studiowanie rozwoju takiej rutyny i wszystkich lekcji płynących z jej pełnego ujawnienia w literaturze ma wielką wartość. Jestem jednak przekonany, że te lekcje należy zastosować gdzie indziej, do tworzenia własnej pracy. Kto wysypuje na scenie łyżki i wyciąga kurczaka z pożyczonego płaszcza, mija się z zasadniczym przesłaniem. Na szczęście osoby szukające materiału do własnego programu znajdą tu wiele rutyn, które można z powodzeniem zaadaptować, nie stając się gorszą kopią Caveneya. Przychodzą mi na myśl The Bill in Cigar, The Ten Dollar Bill Trick oraz osobliwa, ale atrakcyjna dla publiczności prezentacja Ultra Mental Deck, wykorzystująca — ze wszystkich możliwych rzeczy — przebudowany Spike Coin. Wiele innych, niewymienionych numerów również mieści się w tej grupie. Na potrzeby tej recenzji przeczytałem Mike Caveney Wonders od deski do deski podczas trzech długich posiedzeń. Nie mogę się doczekać ponownej, powolnej lektury, z większą ilością czasu na przemyślenie i przyswojenie informacji. Książka stanowi esencję doświadczenia i mądrości całego życia, zapakowaną jak prezent dla środowiska iluzjonistów. Wydaje się skazana na status klasyki. Mike Caveney Wonders to znakomita książka o iluzji, obowiązkowa dla każdego, kto szczerze kocha tę sztukę i chce uczyć się od jednego z najlepszych. Ale to jeszcze nie koniec: do kompletu należy drugi duży tom, wykonany w tym samym stylu i z tą samą dbałością o szczegóły. Caveney jest jednym z założycieli i organizatorów Los Angeles Conference on Magic History. Spotkanie odbywa się co dwa lata od 1989 roku i, jak wskazuje nazwa, skupia się na bogatej historii iluzji. Opowieści z przeszłości, badania naukowe i prezentacje dawnych efektów przywracają tę historię do życia.

W The Conference Illusions Mike Caveney przedstawia historię i działanie wielu iluzji pokazanych przez niego na konferencji. Są wśród nich Sawing a Lady in Half Dantego, OH! Chair Thurstona, Selbit's Bricks i niezwykła Million Dollar Mystery. Właśnie tę ostatnią Caveney uważa za ulubioną. Ja, wspominając własne wizyty na konferencjach, zagłosowałbym na rekonstrukcję Rising Cards doktora Hookera autorstwa Jima Steinmeyera i Johna Gaughana. Nie była to jednak prezentacja Mike'a Caveneya, dlatego nie znalazła się w tym zbiorze. Warto o tym wspomnieć, bo pytało mnie kilku zaprzyjaźnionych iluzjonistów.

Jedną z najbardziej uderzających cech tego materiału jest pomysłowość metod dawnych mistrzów. O takich sekretach marzyłem jako dziesięcioletni iluzjonista: przesuwane zapadnie, ukryci asystenci, skomplikowane oświetlenie i scenografia, mechanizmy sprężynowe oraz złożony i kosztowny dziesięciosekundowy gag wizualny, który w istocie uzasadnia tajne przygotowanie późniejszej iluzji. Samo przeglądanie ilustracji i zdjęć zza kulis ekscytuje i na nowo rozbudza fascynację wymyślnymi metodami.

Oprócz sekretów wielkich iluzji, zdjęć odrestaurowanych rekwizytów i analiz ich konstrukcji Caveney daje nam dokładną, płynącą z serca opowieść o historii każdego numeru. Jest ona zajmująca i nieustannie pouczająca. Właśnie tutaj najmocniej widać jego miłość do iluzji, jej historii i tworzących ją ludzi. Z czułością ożywia te postacie, pokazuje, jak ich triki splatały się z życiem, i przedstawia je jako błyskotliwych myślicieli, małostkowych kłótników, znakomitych showmanów, genialnych inżynierów, a czasem łotrów. Dla kogoś, kto zna nazwiska Thurston, Dante, Valadon czy Adelphia i może standardowe zdanie o tym, kim byli, portrety tych osób oraz historie wydarzeń i osobowości otaczających efekty są bezcenne.

Kiedy Masked Magician ujawniał w telewizji tajemnice iluzji szerokiej publiczności, Teller powiedział mi coś bardzo ciekawego. Nie przeszkadzało mu samo ujawnianie. Problem nie polegał na tym, że Masked Magician powiedział zbyt wiele, lecz na tym, że powiedział zbyt mało. Sądziłem, że rozumiem jego intencję, i choć uznałem tę uwagę za interesującą, nie zastanawiałem się nad nią dalej. Podczas czytania The Conference Illusions jego słowa wielokrotnie do mnie wracały. Gdyby publiczność choć przeczuwała, czego naprawdę wymaga piękne teatralne złudzenie. Być może najważniejszą dla mnie wartością tej książki jest pełne docenienie ilości szczegółów potrzebnych, by prawidłowo wystawić jedną z tych iluzji przed widzami. Tak, sekret OH! Chair Thurstona to zapadnia pod krzesłem i jego pusta noga. Million Dollar Mystery wykorzystuje po prostu duży tunel o kwadratowym przekroju, pokryty lustrzaną powierzchnią, biegnący z tyłu szafy przez kurtynę. Oczywiście Through the Eye of a Needle używa stalowej blachy kotłowej z zamykanym przejściem. The Astral Hand jest trikiem z nicią. Jeśli sądzisz, że znajomość tych „sekretów” choć zbliża do zrozumienia wykonania efektów, powinieneś przestudiować zamieszczone tu szczegółowe opisy. Obiecuję rozrywkę, naukę i prawdziwe zdumienie, gdy Mike Caveney z radością poprowadzi cię przez fragment naszej wspólnej historii i złotego wieku sztuki iluzji.